Ένα γράμμα, μήνυμα ελπίδας, από μια Γερμανίδα φίλη που ζει στις Βρυξέλλες

hope

Ακολουθεί ένα από τα πολλά συγκινητικά μηνύματα στήριξης που έχουμε λάβει τις τελευταίες μέρες από διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες.

+++

Αγαπητοί φίλοι,

Σας στέλνω αυτό το μήνυμα γιατί αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να είμαι δίπλα σας για να συζητήσω τα αποτελέσματα όλων αυτών που έχουν γίνει τις τελευταίες μέρες. Δεν μπορώ να σας εξηγήσω από κοντά πόσο άσχημα νιώθω για το αποτέλεσμα αλλά και την αρνητική εικόνα που βγάζει προς τα έξω η πατρίδα μου, η Γερμανία, προς όλη την υφήλιο. Πρέπει να τονίσω ότι μέχρι σήμερα ποτέ ξανά δεν ένοιωσα τέτοια ντροπή για το πως φαίνεται η πατρίδα μου στα μάτια των Ευρωπαίων συμπολιτών μου.

Ως Γερμανίδα, έπρεπε να ζήσω με την άσχημη φήμη της ναζιστικής Γερμανίας, έλεγα πάντα όμως στον εαυτό μου ότι αυτό είναι «ιστορία», δεν το έκανα εγώ, ήταν υπεύθυνη άλλη γενιά. Αυτή όμως η δικαιολογία δεν παίζει κανένα ρόλο τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, γιατί τώρα είναι η δική μου γενιά που ψήφισε αυτή την (σημερινή) κυβέρνηση, και η οποία έπαιξε ρόλο στην κατακρεούργηση των Ελλήνων. Είναι η δική μου γενιά που αντιδρά τόσο αρνητικά απέναντι στους Έλληνες, αγνοώντας την σημερινή κατάσταση που βιώνουν καθημερινά.   Είναι επίσης η δική μου γενιά που τόσο άνετα έχει χαλαρώσει, αφού έχει από πίσω της ένα κοινωνικό κράτος δικαίου που την στηρίζει και της παρέχει όλη την ασφάλεια που έχει ανάγκη.

Θα περίμενα από την γενιά μου – που σε γενικές γραμμές έχει παιδεία και έχει ταξιδέψει σε όλη την υφήλιο – να έχει μια καλύτερη γνώση αλλά και συνεισφορά γύρω από τα θέματα/προβλήματα της Ευρώπης. Περίμενα μεγαλύτερη ενσυναίσθηση για την Ελλάδα και τους Έλληνες, μια χώρα που λατρεύουμε να επισκεπτόμαστε. Έλπιζα ότι περισσότεροι από εμάς θα πρόσφεραν βοήθεια και στήριξη … πρόσωπο με πρόσωπο … προς τους ανθρώπους που μας φιλοξένησαν τόσες φορές, με τόσο καλή διάθεση και τώρα τους βάζουμε στην γωνία.

Πρέπει να παραδεχτώ, μέχρι στιγμής, ότι νιώθω περήφανη που είμαι Ευρωπαία. Σήμερα όμως είναι μια μέρα που κρατάω το στόμα μου κλειστό. Είμαι στο σπίτι μου, σκέφτομαι βαθιά μέσα μου και διαπιστώνω ότι σήμερα βρισκόμουνα δίπλα ακριβώς εκεί όπου πάρθηκαν όλες οι αποφάσεις για την Ελλάδα. Άκουσα ελικόπτερα, σημάδι ότι οι συνομιλίες τελείωσαν … τρόμαξα με την ιδέα να ψάξω να βρω τι είχε συμβεί και ποια ήταν τα αποτελέσματα. Αυτά που έμαθα όμως με κάνουν να τρομάζω, και δυσκολεύομαι να σκεφτώ πως θα καταφέρετε να αντιμετωπίσετε τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα (αυτών που αποφασίστηκαν). Ξέρω ότι είσαστε δυνατοί άνθρωποι, κάπως θα βρείτε τον δρόμο σας και θα τα καταφέρετε, αλλά …

Ελπίζω αύριο ότι θα ξυπνήσω και θα δω μπροστά μου και άλλους συνανθρώπους μου που θα σηκωθούν και θα πουν «αυτή δεν είναι η Ευρώπη στην οποία θέλω να ζήσω», και αντί να φύγουμε από την Ευρώπη, ελπίζω ότι θα βρεθούν θαρραλέοι άνθρωποι που – ενάντια σε όλες τις πιθανότητες – θα βγουν μπροστά και θα πουν ότι θέλουν να ζήσουμε όλοι μαζί σε μια δίκαιη κοινωνία. Ελπίζω στην Ελλάδα, γιατί έχουμε τόσα να μάθουμε από εσάς.

Ελπίζω επίσης και στην δική μου γενιά, αλλά και στις νεώτερες γενιές, ότι σύντομα όλες αυτές οι συζητήσεις που γίνονται αυτές τις μέρες θα ευοδώσουν σε πολιτική συμμετοχή, και προβληματισμό απέναντι στις εθνικές (μας) κυβερνήσεις αλλά και απέναντι στην προσωπική στάση που ο καθένας μας θα πρέπει να κρατήσει στους δύσκολους καιρούς που ζούμε. Θα ξανά τονίσω ότι το ερώτημα που θα πρέπει να απαντήσουμε είναι το «τι Ευρώπη θέλουμε;», να βρούμε απαντήσεις σε αυτό το ερώτημα και να συμμετάσχουμε ανοιχτά στις νέες προκλήσεις.

Ίσως να είμαι ονειροπόλα, δεν μπορώ όμως να γυρίσω πίσω στην «κανονική» μου ζωή σαν να μην έχει συμβεί τίποτα.   Τώρα είναι η ευκαιρία μας να κάνουμε τα πρώτα μικρά μας βήματα, με μικρές δράσεις που θα φέρουν όμως τους πολίτες κοντά, π.χ. δράσεις για την συλλογή χρημάτων που θα διατεθούν για την αγορά φαρμάκων (που έχουν ανάγκη τα κοινωνικά ιατρεία-φαρμακεία) ή μικρές κοινωνικές δράσεις στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, όπου οι πιο αδύναμες κοινωνικά ομάδες υποφέρουν …

Πιστεύω ότι όλοι μας θα θυμόμαστε αυτές τις μέρες ως σημείο αναφοράς. Ένα σημείο αναφοράς που μακροπρόθεσμα θα συμβάλει θετικά στο να φέρει τους πολίτες – και όχι τις χώρες από τις οποίες προερχόμαστε – πιο κοντά. Γιατί αυτός πρέπει να είναι ο σκοπός μας, να έρθουμε όλοι πιο κοντά, να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον και έτσι να δείξουμε στους ηγέτες των Ευρωπαϊκών χωρών ότι δεν θέλουμε να κυβερνηθούμε από τεχνοκράτες ή τις αγορές, αλλά από πολιτικούς που κοιτάνε και επικεντρώνονται στον άνθρωπο.

Καλή δύναμη σε όλους.

 

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
(ΔΕΥΤΕΡΑ-ΠΕΜΠΤΗ 10:00-20:00, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10:00-19:00) και (ΣΑΒΒΑΤΟ 10:00-14:00)
ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: 210 9631950
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΙΑΤΡΕΙΟΥ: εντός της πρώην Αμερικανικής βάσης
(δίπλα στο Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικού, 200 μέτρα από την Τροχαία Ελληνικού)
Ιστοσελίδα http://www.mkiellinikou.org Email mkiellinikou@gmail.com

 

Δημοσιεύτηκε στο Γενικές Ανακοινώσεις

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*